Je m'appelle Eka..

December 6th, 2008 by Katiée

ჩვენთან ასე მხოლოდ სასტუმროებს უვლიან, ან… სასაფლაოებს

მართლა ასეა.

ეს გერმანული სოფლებია, თან გერმანიის არცთუ მდიდარი მხარის – ზაარლანდის ჩვეულებრივი სოფლების ჩვეულებრივი ეზოები.

აგვისტოში, ომის შემდგომ პერიოდში ერთ ჩემსავით სტიპენდიაშემოლეულ ქართველ სტუდენტთან ერთად რეკლამები დავარიგე, 3 დღე გავქაჩე, მეტი ვერა :)
ერთი ხეირი კი ვნახე – ამ უმზეო ქვეყანაში ცოტა გავირუჯე, და ცოტაც გავერთე სახლების და განსაკუთრებით ეზოების თვალიერებით…

 

დილაადრიან გერმანელი ბებოები და ბაბუები, ანუ პენსიონრები გამოდიან და ალაგებენ ეზოებს, რგავენ, რწყავენ, მარგლიან (თუ მარგლავენ) და ა.შ.
სახლებს ღობეები არ აქვს, მაგრამ ზღვარს მაინც არავინ გადადის, არ ეტყობა გადათელილი, არც არაფერს იპარავენ, ბავშვებიც არ აფუჭებენ…

ისე ეს კია, სიჩუმე კლავს ყველაფერს, ბავშვები არ ჭაჭანებენ, ან თუ დაინახავ, ისე ჩუმად , წყნარად და დამჯერედ დადიან, დაპროგრამებული გეგონება. არც ჩხუბობენ, არც ომობანას თამაშობენ, არც დაჭერობანას და არც დახუჭობანას :O ამიტომაცაა ეზოები ხელუხლებელი.

 

ბაკოს ვეუბნები, ასეთი ყვავილი რომ ჩამოვკიდო სახლის კართან, რა კაი იქნება, მაგრამ ვინ დამიყენებსთქო :(

გადაირია, გაჩერდი ერთი თუ ღმერთი გწამს, მზიას (დედაჩემს) ტონიანი “ბოჩკა” არ გაუჩერეს ეზოში, რაის ყვავილიო…

ჰმ…
მართალია არადა.


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/katieege/domains/katiee.ge/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273