დღეს კიდევ ერთხელ და ვინ იცის კიდევ მერამდენედ ვუყურე თენგიზ აბულაძის უკვდავ ფილმს “ნატვრის ხე”…
არ ვიცი, რომელი ერთი ფრაზა შეიძლება ამოარჩიო ამ ფილმიდან, ან რომელი კადრი…
უბრალოდ უყურეთ და კიდევ ერთხელ ისიამოვნეთ:
დღეს კიდევ ერთხელ და ვინ იცის კიდევ მერამდენედ ვუყურე თენგიზ აბულაძის უკვდავ ფილმს “ნატვრის ხე”…
არ ვიცი, რომელი ერთი ფრაზა შეიძლება ამოარჩიო ამ ფილმიდან, ან რომელი კადრი…
უბრალოდ უყურეთ და კიდევ ერთხელ ისიამოვნეთ:
You must be logged in to post a comment.
May 2012 (3)
April 2012 (3)
March 2012 (1)
February 2012 (2)
January 2012 (4)
December 2011 (3)
November 2011 (2)
October 2011 (3)
September 2011 (3)
August 2011 (7)
July 2011 (9)
June 2011 (7)
May 2011 (3)
April 2011 (5)
March 2011 (7)
February 2011 (5)
January 2011 (10)
December 2010 (10)
November 2010 (10)
October 2010 (14)
September 2010 (6)
August 2010 (8)
July 2010 (11)
June 2010 (5)
May 2010 (10)
April 2010 (7)
March 2010 (7)
February 2010 (4)
January 2010 (1)
December 2009 (2)
November 2009 (5)
October 2009 (5)
September 2009 (4)
August 2009 (2)
July 2009 (1)
June 2009 (1)
May 2009 (1)
April 2009 (1)
February 2009 (1)
December 2008 (2)
October 2008 (4)
September 2008 (8)
August 2008 (7)
July 2008 (3)
June 2008 (1)
May 2008 (2)
April 2008 (1)
March 2008 (6)
February 2008 (24)
ეკატერინე, რა ამ პოსტის პასუხია და ერთ შეკითხვას დავსვამ, რომელიც პასუხს არ მოითხოვს… ოღონდ ის ჯეკია თუ ანდროა თუ ორივე ერთად (ხო მიხვდი, ვისზეც გეუბნები…), იმაობა არ დამაბრალო – მე მაინც ჩემ ჭკუაზე მოსიარულე და კომენტარის ალაგ-ალაგ დამწერი გიჟი ვარ…აქ რომ მოვალ ხოლმე, ისეთი ფერები დამხვდება, რომ ყავის დალევა მინდება და ხომ არ იცი, რისი ბრალია? იმისი ხომ არა, რომ ეს შენი ჟურნალი კი არ გააფუჭე, პირიქით – ძალიან შენებური და ამიტომაც უკეთესი გახადე?არადა, მე მაშინ კაფიაც კი გამოგითქვი და არ ვიცი, ნახე თუ არა… :))))
ფილმი, რომელიც არასოდროს მბეზრდება…”ფუფალ, ფუფალ”…”აბა როგორ გინდა, კაცო, ვარდი უეკლოდ ვის მოუკრეფია?!” ულამაზესი მარიტა…
ან, – ააღსდექ საქართველოვ, ააააღსდექ საქართველოვ!ან, – მოდის, რევოლუცია მოდის!ან, – გამოდით, ტარტაროზებო!ან, – შენ ვინ გკითხავს საოფლის საქმეს!ან, – არცა შიოლა ყოფილა, მე გამოვიგონე….მოკლედ, ბრავო!
მიხო ბატონო, არ მინახავს კაფია, ეხლაც საგულდაგულოდ მოვქექე და კაფია არცერთი არ უნდა იყოს ვგონებ, თქვენი კომენტარებიდან… :/ იქნებ არ დაიპოსტა რაიმე მიზეზით …ასეა თუ ისე, დიდი მადლობა რომ მსტუმრობთ :) და ყავაზე რომ ვერ გადმოგიპატიჟებთ, მე მაპატიეთ, შოს ვარ ნამეტნავად, თან ჩემი ჟურნალის დიზაინისდა მიუხედავად, თქვენ წარმოიდგინეთ ყავა დიდად არ მიყვარს და შესაბამისად მომზადებაშიც მოვიკოჭლებ :Dჰოდა, ამ საიტზე თუ ყავის დალევა გინდებათ, ჩემს მეორე ბლოგს რომ ესტუმროთ, შეიძლება ცოტა მოგშივდეთ კიდეც, ვინ იცის :D
ბრავო შენ კატერინა!
ვირზე შემჯდარი ლიკა ქავჟარაძე დაუვიწყარია…
გადასარევი ფილმია. ასჯერ რომ ნახო არ ასჯერვე შთაბეჭდილებებით ასრულებ ფილმის ნახვას, არ მოგწყინდება არასდროს.უნდა ავღნიშნო რომ ალბათ ერთერთი საყვარელი ფლმია ჩემი და ალბათ ბევრისაც.
http://armuri.blogspot.com/2008/09/blog-post_4176.htmlHTML კოდი და ეკატერინე(კაფია)”შემომეფერადა ბლოგი, სამ სვეტიანი ბლოგ-ტემპლეიტების ნაკლებობაა სამწუხაროდ.თან მომწონს ახალი, თან არ მომწონს.მე თვითონ ვერაფერი მოვუხერხე ჰტმლ-ს და იყოს ასე, მზა, როგორცაა, ოდესმე გავაუმჯობესებ”.ეკატერინე ონიანსეიჩ-ტი-ემ-ელ სცოდნია -ბლოგთან ისეთი ომი აქ,რუსები – მონაგონია.სამჯერ შაცვალა ფერები,არ ჩემგან მონაჭორია,მეეშველენით, თორემაარ მეეშვება, მგონია…
ჰაჰა, არ ვიცოდი,ეს გამომრჩა ეტყობა იმ პერიოდში :Dეხლა წავალ, ვეცდები გავლექსო და გიპასუხოთ :D
და ამ ლინკზე შენი სურათებიც დავდე მაშინ – http://armuri.blogspot.com/2008/09/blog-post_4176.html
და ის ნანახი მაქვს – შენი მეორე ჟურნალი – მართლა მაგარი საჭმელებია!
ეკა.ტერინე შენმა პოსტმა გული ამიჩუყა და სევდიან განწყობაზე დამაყენა, მაგრამ ამ სევდას თან ახლავს ის სიამოვნება, რომელსაც ადამიანს ეს ფილმი ანიჭებს. მართლა რომ უკვდავი სურათია, და გარკვეულწილად ადამიანური ცხოვრების, ჩვენი ქართული ცხოვრების ენციკლოპედიაა. რამდენჯერაც არ უნდა ვნახო ეს სურათი, ყოველთვის რაღაც ახალს აღმოვაჩენ ხოლმე, ყოველთვის არის რაღაც, რასაც მასწავლის, რაშიც მარწმუნებს და რაღაც გზებს მაჩვენებს. არცერთი ფრაზა, არცერთი სიტყვა, არცერთი ჯესტი, არცერთი სცენა არ არის ისეთი, რომელიც შეიძლება ამოგლიჯო საერთო სურათიდან და ჩათვალო რომ უმნიშვნელოა. და ამის საპირისპიროდ ყველა ფრაზაში, ყველა სცენაში არის რაღაც, რაშიც შეიძლება დაინახო და გაარჩიო – რა არის ადამიანური და რა ცხოველური, რა არის სიკეთე და რა არის ბოროტება. ასეთი შედევრების შექმნა ბევრს არ შეუძლია და ვამაყობ იმით, რომ ეს ქართველი ადამიანის გაკეთებულია! ვოტ :)
gayguyდიდი მადლობა ჩემო კარგო :)მეც სწორედ მაგიტომ ვფიქრობ რომ ეს ფილმი ერთობლივი შედევრია და ბევრად უფრო ძლიერია ვიდრე ცალცალკე აღებული მოთხრობები. ეს კი ძალიან იშვიათია. როგორც წესი ფილმი ვერ შეედრება ხოლმე ორიგინალ ნაწარმოებს. ამიტომაც, კიდევ ერთხელ ბრავო, 32 წლის შემდეგ! :))
მიყვარს ეს ბროწეულისფერი, მდელოსფერი სურათი. და ნისლები ბოლოს…ტალახის ხმები…