Je m'appelle Eka..

Archive for the ‘To think about’ Category

May 27th, 2013 by Katiée

კაბაზე გამობმული

…შინაური ცხოველები რა მოსატანია იმ ამბავთან, ბიჭებს რომ საკუთარი დედებთან მიმსგავსებული გოგოები მოყავთ ცოლად. ალბათ, ყველაფერი ღრმა ქვეცნობიერით ხდება, მაგრამ ფაქტია, ასეთი არაერთი შემთხვევა შემინიშნავს და დაკვირვების დროს საოცარი მსგავსებები აღმომიჩენია რძალ-დედამთილისა. რაღა შორს წავიდე, ბავშვობიდან ვაკვირდებოდი მამაჩემის დედის, ბებიაჩემისა და დედაჩემის მსგავსებას. ვერ ვიტყვი, გაჭრილი ვაშლის ნაჭრებთან მქონდა საქმე-მეთქი, მაგრამ ისეთ დეტალები ემთხვეოდა, რომლებიც ადამიანის გარეგნობის მთავარ მახასიათებელს წარმოადგენენ. არ ვიცი სხვაგანაც ასეა თუ ეს მხოლოდ თურქ მამაკაცებს ემართებათ, მაგრამ ისიც ფაქტია, რომ მთავარი გმირები თურქი ბიჭების ცხოვრებაში სწორედ დედები არიან და ისინი ჭიპლარს დაბადებისას კი არ იჭრიან, არამედ სამარის კარამდე აქვთ კაბაზე გამობმული. თურქი დედისთვის შვილი მუდამ პატარაა და ოცდაათი წლის ჯეელზეც შეუძლიათ თქვან “ჩემი პატარაო”.

რძლების მუდმივი კრიტიკა და რევიზია ხომ ჩვეულებრივი ამბავია და ოჯახური ღალატისა და უპასუხისმგებლობის პირველი ვექილებიც დედები არიან – “კაცი იმისაა, ქალებშიაც დადიოდეს და როცა საჭიროა, შინ დილით ბრუნდებოდეს პერანგის გამოსაცვლელადო. ქმრის ჭუჭყიანი საყელო ხომ ცოლის სირცხვილიაო”. ასეთი სიყვარულის დროს, როდესაც ბევრი რამის საზღვარი წაშლილია, როგორღა უნდა უყვარდეთ რძლები, ქალები, რომლებმაც მათი ჩანაცვლება მოინდომეს.

ბებიაჩემის ხელიც ერია მამაჩემის ცხოვრების წესში, მუდმივ დროსტარებებსა და დაუფიქრებელ მოქმედებებში. ბოლომდე ბავშვივით ეფერებოდა და ყველა მის ნაბიჯს უძებნიდა გამართლებას. ძუძუში რძე აღარ ედგა, თორემ ამასაც არად დაგიდევდათ, ყველას თვალწინ ამოიღებდა და მოაწოვებდა. ორი შვილი ჰყავდა, მაგრამ ბიჭზე ამოსდიოდა მზეცა და მთვარეც. მამიდაჩემი წარმატებით დააოჯახა და იმასაც სულ უჩიჩინებდა: “კაცია და რასაც გეტყვის, ყველაფერი უნდა დაიჯერო, ყველაფერზე უნდა უთხრა, როგორც თქვენ მიბრძანებთო. ასე ვიყავი მე და ასეა ყველა ოჯახის ერთგული ქალიო. რაც კაცს ეპატიება, ის ქალს არ ეპატიება, ბოლოს ყველაფერში ქალი გამტყუნდება და ერთხელ ტალახში ამოსვრილი სახელი ვერასოდეს ჩამოირეცხებაო…

~ ისქანდერ ბალთაზარ ქირმიზი
“თურქული სიმღერების გზამკვლევი”

iskander_baltazar_qirmiz

March 26th, 2013 by Katiée

Food for thought: ქალი და ქმარი

“ერთ ასეთ შემთხვევას თბილისში შევესწარი შარშან, საღამოს ქუჩაში, სადაც მთვრალი ქმარი კარგად უტყამდა ცოლს, და ერთი ორი გამვლელი ვინც გაიარა (ცენტრში იყო მაგრამ ოდნავ მიყრუებულ ადგილას) არც შეიმჩნია. ამის შემხედვარე გიჟივით მივარდი იმ მამაკაცს და ერთი გემრიელად დავანარცხე ასფალტზე და კარგი რამოდენიმე მუშტიც ვარგე სახეში. ამასობაში მისმა ცოლმა დამიწყო ხელების კისერში რტყმა და ყვირილი „გაეთრიე … ჩემი ქმარია, შენი რა საქმეა, გაეთრიე პოლიციას დავურეკავო…“ ხო და მეც ადგილიდან კულტურულად „ბოდიში ქალბატონო, მაშინ თქვენ ნამდვილად იმსახურებთ ამას“ – ბოლო პასუხით გავქრი.”

David Zikas
February 4th, 2013 by Katiée

უკომენტაროდ

ვერანაირი შესავალი ვერ მოვიფიქრე და უკომენტაროდ შევინახავ ამ მარგალიტს ბლოგზე:
aziati

October 31st, 2012 by Katiée

შენი გულისთვის..

-1-

ქოხი მთაში

– შენი გულისთვის 9 მთას გადავივლი, ზღვას გადავცურავ, უდაბნოს გადავლახავ, ყველაფერს მივატოვებ და შენთან ერთად მთის წვერზე ვიცხოვრებ, ქოხში..

– რა საყვარელი ხარ, ვგიჟდები შენზე… მომენატრე, გამოდი რა, გთხოვ, წავიდეთ სადმე.

– მმმმ, იცი რა, წვიმს, მეზარება..

~ ფეისბუქზე თვალმოკრული სკრინებიდან ერთერთის რიმეიქი 

-2-

სუბლიმაცია

“ფსიქოლოგი არ ვარ, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, თუ ცოტას მოვინდომებდი, არანაკლები წარმატებით დავამტკიცებდი, რომ ადამიანები, რომლებიც საკუთარ გულჩვილობის, ემოციურობის, კეთილშობილების და ა.შ. სადემონსტრაციოდ ბევრ ენერგიას, სიტყვას ხარჯავენ, საკუთარი თავის ანუ მათ მიერვე შექმნილი იმიჯის/ბრენდის ხიბლში ვარდებიან და რეალურად ამ დადებითი ემოციების განხორციელებისთვის უნარი (აღ)არ შესწევთ. (ან არც არასოდეს შესწევდათ და სწორედ ამიტომაც ახდენ(დნ)ენ კომპენსაციას)

მაგრამ მეზარება ამის მტკიცება, უბრალოდ მენდეთ :) ან იქნებ უკვე უჩემოდაც დაამტკიცეს?”

 ~ნაწყვეტი ჩემი ძველი პოსტიდან

-3-

Nothing personal

უბრალოდ ერთმა დიალოგმა მოიტანა და :)

Plugin from the creators ofBrindes Personalizados :: More at PlulzWordpress Plugins