ღამის გაზაფხული

ფოტოები განწყობისათვის (შეგიძლიათ თამამად გამოიყენოთ სადესკტოპე ფოტოებად):

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , | 3 Comments

SMS-სპამი

ერთი შეხედვით არაფერია, ‘უწყინარი’ სმს მოგდის მობილურზე: ხან მაღაზიაში ფასდაკლებას გამცნობენ, ხან კანონში ცვლილებას და ხანაც კომუნალურ დავალიანებას გახსენებენ. მაგრამ, ეს ყველაფერი ისეთი კომპანიებიდან, რომლებისთვისაც სმს გამოგზავნის უფლება არასდროს მიგიცია (უკეთეს შემთხვევაში ერთ მაღაზიაში დატოვე და იმან ნომერი ‘გაგიბაზრა’ :@)

ორიოდ წლის წინ, მაგთიმ გაბურღა ტვინი, 5959-ზე დარეკეთ და მანქანა მოიგეთო, ყოველდღე გვახსენებდნენ. ბევრი მხოლოდ იმიტომ რეკავდა, რომ სმს აღარ მისვლოდა, მაგრამ არც ეს ჭრიდა. ჩემმა აღშფოთებამ კულმინაციას მაშინ მიაღწია, როცა კვირა დილის 8 საათზე დაიწყეს სმს-ების გზავნა. ბოლოს დამთავრდა აქცია და გვეშველა.

შემდეგ პორტირება დაიწყო და მობ.ოპერატორებმა ისე გაუცვალეს ერთმანეთს სატელეფონო ბაზები, მომხმარებლებისთვის არაფერი უკითხავთ. სპამის ახალმა ტალღამ ისევ გადაგვიარა: გადმოდი ბილაინზე, ჯეოსელზე, მაგთიზე, ბანზე, ბალზე და ა.შ.

ნელნელა ისე გაუტკბათ, უაზრობამდე მივიდნენ და ჰგონიათ, დღეში 10ჯერ თუ გამოგზავნიან ერთსა და იმავე მესიჯს, უფრო კეთილგანეწყობა ხალხი მათ მიმართ. თანაც, თითო კომპანიამ ერთხელ რომ გამოგზავნოს (არადა საკონტროლოდ ბევრი ორჯერ აგზავნის ერთსა და იმავე ტექსტს), ასეთი კომპანია რამდენია და ჯამში, დღეში მეტი სპამი მოგდის, ვიდრე ნაცნობის მესიჯი :@

უნიქარდი, აქსესორაიზი, ტედ ლაპიდუსი, ეტამი, რიფლეი, მანგო, პოკერკინგი, გალაქსი, ვა ბენე, სპორტის სამყარო, ჯოვანი ჯი, ერეი, მექსი და ბენეტონი, ევიტა პერონი, Guess (ესენი რეკავდნენ კიდეც და დავბლოკე), ფეხსაცმლის სამყარო, ელვა ჯი, გუდვილი, კორსტანდარტბანკი, ჯიპისი, ბალუ, პონეტი, გარანტგაზი (ამათ ავტომობილები გადაჰყავთ გაზზე) – არ გეგონოთ ვარაუდზე ჩამოვთვალე, ამწამს ამოვკრიბე ყველას სახელი ჩემი სმს-ბოქსიდან :@

და რა თქმა უნდა განუყრელი ტიბისი და მაგთი, მაგთი და ტიბისი (ესენი მჭირდება მაინც, არაფერს ვერჩი:))

ამას დამატებული ათასი გზააბნეული, რომელსაც კომპანიის დაქირავების თავი არ აქვს და ვარაუდზე, უმისამართოდ აგზავნის მესიჯებს:

იპოთეკური სესხები

სპამის უახლესი და ბოლო ტალღა თსუ-მ ააგორა – მე და ჩემს უამრავ ნაცნობს, განურჩევლად ასაკის და თსუ-სთან კავშირისა, დღეში მინიმუმ ორჯერ მოგვდის შეტყობინება, ხან ესტონეთში სასწავლებლად გვეპატიჟებიან, ხან რიგითი ტრენინგის დაწყება-დამთავრების დროსა და აუდიტორიის ნომერს გვამცნობენ და ხანაც საერთოდ ვერ გაიგებ რა უნდათ.

სპამი თსუ-სგან

ბოლო სმს-ზე გაბრაზების ნაცვლად უკვე გამეცინა. როცა მარკეტინგსა და პიარში კონკურსზე მეპატიჟებიან და თავად ვერც მიზნობრივ ჯგუფს საზღვრავენ, ვის დაუმესიჯონ და ვერც შეტყობინებების სიხშირის დოზას აკონტროლებენ, აბა რა ვიცი, რა უნდა მასწავლონ ამათ, სტუდენტი რომც ვიყო, მაინც?

რა თქმა უნდა, 15 წუთში წაშალეს :|

პ.ს. Nothing Personal. ოდესღაც თსუ დავამთავრე და ძალიან მიყვარს. უბრალოდ სპამს ვერ ვიტან :@

Posted in Bla-Bla-Bla | Leave a comment

გამარჯობა, ხელფასი რამდენი გაქვს?

ხელფასი, მთელ კაპიტალისტურ მსოფლიოში, თითქმის ისეთივე ინტიმური საკითხია, როგორც – რამდენჯერ გაქვს კვირაში სექსი, იმ განსხვავებით, რომ ამ უკანასკნელზე მეუღლე/პარტნიორი ფლობს ექსკლუზიურ ინფოს, ხოლო პირველზე – დამქირავებელი და საგადასახადო.

ხელფასი რამდენი გაქვს? – ეს კიდევ უფრო მეტად მაბნევს, ვიდრე მეორე, ასევე ხშირად დასმულთაგანი – რატომ არ თხოვდები?

თუ მეორე კითხვაზე შემიძლია ირონიულად ვუპასუხო, არავის ვუნდივართქო, ხელფასის საკითხზე ყველა პასუხი ჩანასახშივე მცდარია.

თუ კონკრეტულ (სულერთია, მართალ თუ ტყუილ) რიცხვს დაასახელებ, აუცილებლად დაინახავ წამიერად დაფიქრებულ სახეს და თანამოსაუბრის რომელიმე რეაქციას მოისმენ თუ არა, ამოიკითხავ მაინც:

  • უი, რა ცოტაა ! (მის ხელფასთან, ან “შენ რამდენიც ისწავლე” იმასთან შედარებით) + შეცოდება/ნიშნის მოგების უნებური გამომეტყველება;
  • ჰმ, რა გინდა გენაცვალე, კაი ხელფასია, აგერ ჩემმა ბიჭმა/გოგომ ამდენი ისწავლა და 500 ლარზე მუშაობს დღე და ღამე ! + გულდაწყვეტილ-უკმაყოფილო გამომეტყველება.

თუ კონკრეტულ რიცხვს არ ასახელებ, დასკვნები მაინც იგივეა, ოღონდ – გულში.

ორივე შემთხვევაში მოპასუხე ვარდება უხერხულ მდგომარეობაში მისგან აბსოლუტურად დამოუკიდებელი მიზეზით და ამას კითხვის ავტორიც ყოველთვის გრძნობს, მაგრამ ფაქტი ფაქტად რჩება და შეკითხვაც ამაყად ინარჩუნებს ადგილს ხშირად დასმული არაკორექტული კითხვების ყველა დროის საუკეთესო ათეულში.

გამოსავალი? – არ არის ..

Posted in To think about | Tagged , | 15 Comments

როგორ ვიშოვოთ სამსახური

“…— რას აკეთებ პარიზში? — ჰკითხა ფორესტიემ.
დჲურუამ მხრები აიჩეჩა.
— უბრალოდ რომ გითხრა, შიმშილით ვკვდები. სამსახური რომ გავათავე, პარიზისაკენ წამოვედი… ბედის საძებნელად, უფრო კი საცხოვრებლად. აგერ ექვსი თვეა ჩრდილოეთის რკინიგზის სამმართველოში ვმსახურობ და წელიწადში ათას ხუთას ფრანკს ვიღებ, მეტი არაფერი.
— მაშ მსუქნად ვერ ყოფილხარ, _ წაიჩურჩულა ფორესტიემ.
— აგრეა. მაგრამ მეტი როგორ ვიშოვო? მარტო ვარ. არც ნაცნობი მყავს, არც მფარველი. სურვილი დიდი მაქვს, შემიძლია კიდევაც, მაგრამ მოსარჩლე არავინა მყავს, რომ გზა მიჩვენოს.
მეგობარმა ისე შეათვალიერა თავითფეხამდე, თითქო აფასებდა, და დაჯერებული ხმით უთხრა:
— იცი რას გეტყვი, ჩემო კარგო? აქ ყველაფერი ფახით და რიხით კეთდება. ხელმარჯვე და მოხერხებული კაცი მინისტრობას უფრო ადვილად იშოვის, ვიდრე საქმეთა მმართველის ალაგს. ოღონდ საჭიროა შთაბეჭდილება მოახდინო და არასოდეს არ ითხოვო. მაინც მაგაზე უკეთესი ალაგი როგორ ვერ იშოვე?
— ყველგან ვეძებ, მაგრამ ვერაფერი ვიპოვე, — მიუგო დჲურუამ. — ამჟამად ზოგი რამ მაინც მეგულება. პელერენის მანეჟში მთხოვენ ცხენოსნობის მასწავლებლად შევიდე. სულ ცოტა, სამი ათას ფრანკს მომცემენ.
ფორესტიე შედგა.
— ათი ათასიც რომ მოგცენ, მაგ სისულელეს ნუ ჩაიდენ. ამ ნაბიჯით უცებ ჩაიკეტავ მომავლის კარს. ახლანდელ სამსახურში დამალული მაინცა ხარ. არავინ არ გიცნობს, და თუ ძალა შეგწევს, შეგიძლია გამოხვიდე და სხვა გზა იპოვო. მაგრამ თუ ცხენოსნობა დაიწყე, მაშინვე გათავდები. ეგ ხელობა უდრის მეტრდოტელად დადგომას იმ სასტუმროში, სადაც მთელი პარიზი სადილობს. თუ ცხენოსნობას წარჩინებულთა და მათ შვილებს ასწავლი, არასოდეს ისინი თავიანთ ტოლად აღარ მიგიჩნევენ. — გაჩუმდა, ცოტა ხანს დაფიქრდა და ჰკითხა: — ბაკალავრის გამოცდა ჩაბარებული გაქვს?
— არა. ორჯერ ჩამჭრეს.
— ეგ უმნიშვნელოა, რადგან კურსი უკვე გავლილი გაქვს. თუ ვინიცობაა ციცერონზე ან ტიბერიუსზე ჩამოვარდა სიტყვა, დაახლოებით მაინც ხომ იცი, ვინ იყვნენ?
— ვიცი, დაახლოებით.
— ძალიან კარგი. მაგაზე მეტი არც სხვებმა იციან, გარდა ოციოდე უნიჭოსი, რომელთაც სხვა არაფერი შეუძლიათ. სულაც არ არის ძნელი ჭკვიან კაცად მოაჩვენო თავი. უმთავრესი ის არის, რომ უმეცრებაში არ დაგიჭირონ. მოხერხებული უნდა იყო, ძნელს მოერიდო, დაბრკოლებას მოუარო და საენციკლოპედიო ლექსიკონი დროზე იხმარო. ყველანი ბატებივით სულელები და თევზივით უმეცრები არიან…”

გი დე მოპასანი
“ლამაზი მეგობარი”

Posted in To think about | Tagged , | 11 Comments