Je m'appelle Eka..

June 3rd, 2011 by Katiée

სამძიმარი ‘მტერს’ და გაორებული ემოციები

პირველად, როდესაც სერგეი ბაღაფშის სიკვდილი გავიგე, განსაკუთრებული ემოცია არ გამჩენია. არც გამიხარდა, არც მეწყინა. უბრალოდ, არ მგონია, რომ ბაღაფშის სიცოცხლე ან სიკვდილი რაიმე განსაკუთრებულს წყვეტდა და შეცვლის, მით უმეტეს – უკეთესობისკენ.

დღეს კი, როდესაც საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქის სამძიმრის წერილი წავიკითხე, სასწრაფოდ დავხურე გვერდი და სხვა სტატიაზე გადავედი, რომ უცებ გაჩენილი პირველი ემოცია გამენეიტრალებინა: ვაღიარებ, გავბრაზდი.

<< ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის სახელით და პირადად ჩემგან მიიღეთ გულწრფელი სამძიმარი ბატონ სერგეი ბაგაფშის გარდაცვალების გამო, რომელიც აფხაზი ხალხის ღირსეული წარმომადგენელი და მართლმადიდებელი ქრისტიანი იყო.

ყოველგვარი წინააღმდეგობა, რომელიც გარედან ხელოვნურადაა შექმნილი და გვმიჯნავს ამქვეყნად, ქრება ღვთის სასუფეველში. აღვავლენთ ლოცვას, რომ მისმა უკვდავმა სულმა მშვიდად განისვენოს ცათა სასუფეველში.

პატივისცემით,

სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი, უწმიდესი და უნეტარესი ილია მეორე >>

თავდაპირველად გამიკვირდა, რა საჭირო იყო მტრისთვის მისამძიმრება (მაპატიეთ, მე, ჩვეულებრივ მოკვდავს, მართალია არ გამხარებია მისი სიკვდილი, მაგრამ როგორც ზემოთაც აღვნიშნე, არც გულთან მიმიტანია, მაინცდამაინც). თან წარმოვიდგინე, კიდევ ერთხელ, რა ამბავი ატყდებოდა მინიმუმ ფეისბუქზე – მოღალატე! რუსეთის აგენტი! კაგებეშნიკი! საკუთარი თავი გამოავლინა! მტერს მიუსამძიმრა! და ა.შ. (რასაკვირველია, ასეც მოხდა, რეაქციამ არ დააყოვნა, თუმცა, ამჯერად, იოლ ფორმებში)

მერე დავფიქრდი და კიდევ უფრო გამიკვირდა, როგორ უნდა მოიკრიბო ძალა, გადააბიჯო წყენას, სიბრაზეს და საერთო სახალხო აღტკინების ფონზე (კიდევ კარგი მანქანიდან გადმოყოფილი დროშებით არავის უზეიმია თბილისში ბაღაფშის სიკვდილი) შეძლო და ასეთი არაპოპულარული განცხადება გააკეთო – სამძიმარი გაუგზავნო ‘მტერს’!

სამძიმარი, სადაც ხაზგასმით, მუქი შავით თეთრზე წერია:

  • ‘აფხაზი ხალხის’ (და არა აფხაზეთის) ღირსეული წარმომადგენელი – დიახ, ღირსეული, მისამძიმრებისას მიცვალებულს არავინ ლანძღავს ;
  • ‘წინააღმდეგობა … გარედან ხელოვნურად შექმნილი’ - უკომენტაროდ ;
  • ‘პატივისცემით’ – გამახსენეთ, ოდესმე საჯაროდ უპატივცემულობის და მასხრად აგდების გარდა, მოგვიხსენიებია აფხაზები? სადაა ჩვენი სახალხო დიპლომატია?
  • და მთავარი: ‘ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი, უწმიდესი და უნეტარესი ილია მეორე'(!) – აფხაზეთის ეკლესიის წინამძღვარი(!) უსამძიმრებს თავის მრევლს(!). ავტოკეფალური ეკლესია, ერთიანი, ქართული, ხომ ერთ-ერთია იმ საყრდენთაგან, რომელსაც ჯერ-ჯერობით თვით რუსები და თვით აფხაზებიც კი, დე იურე ხელყოფას ვერ უბედავენ.

თუ ამ წერილმა აფხაზეთამდე მიაღწია და რამდენიმე ადამიანის გული მაინც მოალბო ილია მეორის, როგორც, თუნდაც ერთი რიგითი ქართველის მიმართ, მაშინ ეს სამძიმარი ნამდვილად ღირს ფეისბუქზე აღშფოთებულების კიდევ ერთხელ გადაკიდებად. ალბათ.

—-

update: რა საინტერესოა ადამიანების (მათ შორის, ძალიან ახლობლების) წინასწარი განწყობის გავლენა შეფასებაზე. იმდენად შეჩვეულია ჩემგან ყველა კრიტიკას (მათ შორის ეკლესიის, პატრიარქის მისამართით), რომ, ეს პოსტი ზოგიერთმა მორიგ კრიტიკად აღიქვა, არადა, მგონი ის იშვიათი შემთხვევაა, როდესაც მე კი არ ვაკრიტიკებ, ვემხრობი პატრიარქის ქმედებას/განცხადებას და თან იმდენად, რომ ბლოგზეც კი დავწერე :)


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/katieege/domains/katiee.ge/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273