Je m'appelle Eka..

April 12th, 2009 by Katiée

ოჰ ეს მომაბეზრებელი: “რით შემიძლია დაგეხმაროთ?”

დღეს კვირაა. უფრო სწორად იყო. ოპოზიციის აქციები შესუსტდა და მუნიციპალური ტრანსპორტიც არა უშავს მოძრაობდა.

მოკლედ, გადავწყვიტე, დასვენების დღით მესარგებლა და პეკინის (თუ გამსახურდიას) ქუჩაზე მაღაზიები ჩამოვიარე.
ჰოოდა, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი მომსახურების სფეროში რა შორს ვართ ჩამორჩენილები.
ჯერ იყო და მაღაზია 123–ში (სხვათა შორის, საკმაოდ კარგი პროდუქცია აქვთ), 1 ე.წ. კონსულტანტი ნახევარმეტრიანი შუალედით დამდევდა და თუ რამე ტანსაცმელი შევთვალიერე, ყველას საგულდაგულოდ ასწორებდა. არადა, ჯერ ერთი გულწრფელად ვეცადე მე თვითონ გასწორებული დამეტოვებინა და ასეც რომ არ ყოფილიყო, რა უბედურებაა ცოფიანი დედამთილივით კუდში დევნა და სწორება. ბოლოს ისე შევწუხდი, ხელის შეუვლებლად შევათვალიერე დარჩენილი კაბები, საკიდიდან გამოწევას როგორღა გავბედავდი.

შემდეგ, გაურკვეველი სახელწოდების მაღაზიაში შევიარე. იქ ყურადღება არავის მოუქცევია, მაგრამ აშკარად საჭირო იყო. ფასი არაფერს ეკრა და 2ჯერ რომ ვიკითხე, მესამედ მომერიდა ამდენჯერ ჭორაობაში გართული გამყიდვლების შეწუხება და გამოვედი.

შემდეგ ღამის თეთრეულის მაღაზიამ მიიქცია ჩემი ყურადღება და შევედი.
ჯერ იყო და დაცვა შემეფეთა კარებში, გამარჯობა ისე შემაშინებლად ხმამაღლა მითხრა, “ნაუშნიკებშიც” კი შემოაღწია. მოკლედ გამაფრთხილა, ხელს არაფერი გააყოლოო. ფრთხილად მოვიარე მაღაზია, ამჯერად 3 დაპუდრული გოგონას თანხლებით… ჰმ

ბოლოს, ვერცხლის იაფფასიანი სამკაულების მაღაზიაში შევირბინე, 20 კვადრატულში 1 დაცვა, 2 კონსულტანტი და ერთიც ალბათ მენეჯერი დამხვდა. სპეციალურად ხმამაღლა ავუწიე მუსიკას და პლეერი და “ნაუშნიკები” კარგად გამოვაჩინე. აზრი? ვინ გაცალა. ჯერ ერთმა კონსულტანტმა შემაწყვეტინა თვალიერება, “რით შემიძლია დაგეხმაროთო”, თავაზიანად გამოვიძრე ყურთსასმენები, არაფრით, თუ დამჭირდებით დაგიძახებთ–თქო… 2 წუთში მეორე დამესხა თავს, იგივე ტექსტით და ცოტა უფრო აგრესიული ღიმილით…

სულ ბოლოს, ჩვეულებრივ სუპერმარკეტში რიგებს შორის გავლისას კიდევ ერთხელ ჩავყლაპე კონსულტანტის შეურაცხმყოფელი დევნა, ტექსტით “რა გნებავთ, ხომ არ შემიძლია დაგეხმაროთო” (არადა სუპერმარკეტის მუღამი ხომ იმაშია, მე თვითონ ავიღო რაც მინდა!!!). სინამდვილეში კი სახეზე ეწერა შიში ვინმემ რაიმე ხელს არ გააყოლოსო…

ისე, როგორ არ გამახსენდა, თორემ მაკდონალდსშიც რომ შემევლო, კიდევ ერთხელ დავტკბებოდი ალბათ გამყიდველთა გაზეპირებული ტექსტით რამდენი ლარი მიიღეს, რა ღირს შეკვეთა და რამდენი უნდა დაგიბრუნონ ხურდის სახით, შემდეგ რამდენი დაგიბრუნეს უკვე წარსულ დროში და რომ გემრიელად მიირთვით და კიდევ მობრძანდით და გმადლობთ რომ დაგვაფასეთ, აააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა!!!!!!!!!!!!!!!


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/katieege/domains/katiee.ge/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273