Tag Archives: home sweet home

“Love letter to Tbilisi (and to life)” by Antonio Di Vico

წინასიტყვაობის ნაცვლად:ანტონიო ახალგაზრდა იტალიელი ფოტოგრაფია, რომელიც რამდენიმე თვის წინ ხანმოკლე სტაჟირებისთვის UNDP–ს საქართველოს წარმომადგენლობაში ჩამოვიდა.მე მას სულ ორჯერ შევხვდი, საერთო მეგობრების წრეში, შემდეგ მისი ნამუშევრები ვნახე http://www.antoniodivico.com/  თუმცა, ამ გამოსამშვიდობებელმა წერილმა, რომელიც გუშინ ფეისბუქზე წავიკითხე, წინა შთაბეჭდილებებს ბევრად გადააჭარბა.Just Didi Madloba, Antonio, … Continue reading

Posted in Posts in English, This is life, To think about | Tagged , , , , | Leave a comment

დღეიდან

დღეიდან შემიძლია გვიან დავიძინო, – არავის გავაღვიძებხმამაღლა ვილაპარაკო, ჩავრთო მუსიკა, კიბეებზე ქუსლებით ვიბრაგუნო, – ხმაური არავის შეაწუხებსარ ვიმორიგეო სახლში, როცა დედიკო და მაია სხვაგან იქნებიანშაბათს სადაც მინდა წავიდე კვირასაც დავჯდე საწოლ ოთახში, ჩავრთო კომპიუტერი – არავინ მეტყვის თავს ნუ ისხივებ და ეკრანი … Continue reading

Posted in This is life | Tagged , , | 10 Comments

მადლი ჰქენი, ქვაზე დადე და გაიარე (ანუ პროფესია – ექიმი)

იმ დღეს 6 თუ 7 ოპერაცია გააკეთეს შესვენების გარეშე. ერთ გოგოს ხინკლის ცომის გადაბრტყელებელში ჩაყოლია ხელი და მტევანი დაზიანებული ჰქონდა. მერე 24 წლის ბიჭი მოიყვანეს, 9 ტყვიით დაჭრილი, ბარძაყის არტერიიდან კედლებს წვდებოდა სისხლის ნაკადი. სხვები არ ვიცი. ყველა გადაარჩინეს. “გლახათ … Continue reading

Posted in This is life, This is useful, To think about | Tagged , , , , | 9 Comments

მორფი და ნარკომანების ქვეყანა

ბოლო დღეებში კიდევ ერთხელ, მძაფრად შევიგრძენი რა პრივილეგიები აქვს ჩვენს ქვეყანაში ცხოვრებას.არა, მე არ ვამბობ რომ სხვაგან უკეთესი იქნებოდა ჩემს შემთხვევაში, არ ვიცი, არ გამომიცდია, საბედნიეროდ. თუმცა ამას რა მნიშვნელობა აქვს. ჯობია მოვყვები, ნარკომანების ქვეყანაში როგორ ვერ ვიშოვე მორფინი, ე.წ. … Continue reading

Posted in This is life, To think about | Tagged , , , , , , | 12 Comments