Je m'appelle Eka..

July 23rd, 2010

სამძიმარი შატილს, მთას და მთელს საქართველოს…

თავიდან.

2007 წლის ოქტომბერი იყო. 2 კვირაში გერმანიაში მივდიოდი, მთელი ერთი წლით, ნოსტალგია უკვე წინასწარ მქონდა ყელში ბურთივით გაჩხერილი.

ერთ დღეს პაატამ მომწერა, 2 დღით შატილში მივდივართ, 1 ადგილი მაქვს და უნდა წამოხვიდეო. პაატას დიდი ხანია ვიცნობ, მაგრამ შატილში სულ სხვა პაატა გავიცანი, სამშობლოზე და განსაკუთრებით მთაზე შეყვარებული პაატა. მაგრამ ეს ამბავი პაატაზე არაა. ეს ამბავი სხვა ადამიანებზეა, ვინც იქ პირველად ვნახე და შემიყვარდა.

ეს არ იყო უბრალო ექსკურსია, სადაც ადამიანები გაერთობიან და შემდეგ ერთმანეთს მხოლოდ სურათებით იხსენებენ. ეს იყო დაუვიწყარი 2 დღე დანარჩენ საქართველოს სრულიად მოწყვეტილ მხარეში – პირიქითა ხევსურეთში.

შატილი

იქ, სადაც არ იყო ინტერნეტი, იქ, სადაც არ იჭერდა არცერთი მობილური, იქ, სადაც წლის განმავლობაში 6 თვე ქვეყნის დანარჩენ ნაწილთან მიმოსვლაც კი წყდება, არის რამდენიმე ულამაზესი, ადამიანებისგან თითქმის მთლიანად დაცლილი სოფელი: შატილი, არდოტი, მუცო.

იქ მაინც არიან ადამიანები, რომელთაც თავიანთი კლდეები, კლდეში შეზრდილი ციხექალაქები და მთის შლეგი მდინარეები მთელ დანარჩენ ე.წ. “ცივილიზებულ” სამყაროს ურჩევნიათ. ასეთი ადამიანებიდან ერთ-ერთი გელა დაიაურია.


გელა დაიაური იყო სკოლის დირექტორი შატილში. ამ სკოლა-ინტერნატში ვათევდით ჩვენც ღამეს. სკოლა რამდენიმე წლის წინ გერმანელებმა აღადგინეს და სულ 5-6 ბავშვი სწავლობდა. მაგრამ სკოლა მაინც არსებობდა და 5 მოსწავლით და დირექტორით უნარჩუნებდა სიცოცხლეს ყველასგან მიტოვებულ შატილს.

გელა იყო ჩვენი გიდი, ჩვენი მასპინძელი, ჩვენი პოეტი, ჩვენი მწერალი, ჩვენი მოამბე, ჩვენი თამადა, ჩვენი ყველაფერი შატილში. გაოგნებული ვუსმენდით მის სიმღერას, რომლის ტექსტები ხშირად ნაცნობი იყო, გვახსენდებოდა, რომ ხშირად მასხრადაც აგვიგდია ეს სიმღერები, როცა გადაკეთებული ავტობუსში ან ბაზრობაზე მოგვისმენია. ახლა კი ორიგინალს ვისმენდით, ხევსურის შესრულებულს, ვგრძნობდით იმ სულს, სიყვარულს, ტკივილს, სევდას, სიხარულს, სიამაყეს, სიმტკიცეს რაც ალბათ თითოეული ხევსურის გულშია და რის შესახებაც აქამდე მარტო წიგნებში გვქონდა წაკითხული.

ჩვენთან ერთად ჯგუფში ერთი თიანეთელი გოგონა, თეონაც იყო. თეონა ქუმსიაშვილი.

თეონაც მღეროდა. სევდიანად და თან თვალების ციმციმით. თითქოს გელა თავის ბალალაიკით და თეონა თავისი ჩონგურით ერთმანეთს ეპაექრებოდნენ, ჩვენ კი ამ პაექრობა-კონცერტის მაყურებლად ვიქეცით.

შემდეგ იყო მთის წვერზე გაშლილი არდოტი ერთადერთი შემორჩენილი ოჯახით, დილის ხინკალი რუხი ცომით და ცხელი ერბოთი. შემდეგ კლდის წვერზე მოკალათებული, უკაცრიელი და დანგრევისპირას მისული მუცო. შემდეგ მდინარის ფსკერიდან ამოღებული დამარილებული ჯიხვის ხორცი და მწვადები, შემდეგ ისევ სიმღერა, სიმღერა, სიმღერა…

შემდეგ იყო თბილისი. მე უკვე გერმანიისთვის ბარგს ვალაგებდი, როცა პაატამ ისევ მომწერა, იცი ახლა სად ვარო? გელას და თეონას ნიშნობაზეო! ძლივს დავიჯერე, ასე მალე? ისინი ხომ მანამდე ერთმანეთს მხოლოდ არტ-გენიდან იცნობდნენ. უცებ იპოვეს ერთმანეთი და მალევე შეუღლდნენ ♥

გელა დაიაური და თეონა ქუმსიაშვილი (c) Paata.Ge

მალე შვილი ეყოლათ. დემეტრე. შემდეგ მეორე, 9 თვის წინ. ყველაფერი კარგად იყო.

დღეს.

დღეს 23 ივლისია. წუხელ საღამოს ხევსურეთში, სოფ. მუცოსთან ტრაგედია დატრიალდა. ათენგენობაზე მიმავალ ავტომობილში, რომელიც წყალში გადავარდა 10 ადამიანი იჯდა, აქედან 7 დაიღუპა. მათ შორის თეონა ქუმსიაშვილი, მისი 9 თვის შვილი. დაიღუპა თეონას დაც. დაიღუპა საჭესთან მჯდომი ბერდია არაბულიც, მისი მეუღლე და 4 თვის ბავშვიც. გადარჩა გელა, თეონას ძმა და ნათესავი გოგონა. სამივე მძიმე მდგომარეობაშია. თეონას და გელას უფროს შვილს, დემეტრეს, ჯერაც ეძებენ.

არ ვიცი რა უნდა თქვას ადამიანმა ასეთ დროს. გაოგნებული ვზივარ. მახსენდება ამ ადამიანებთან ჩემი სულ რაღაც 2 დღიანი ურთიერთობის ყველა წუთი და ყელში ბურთი მეჩხირება, ცრემლები ღაპაღუპით ჩამომდის. ჩართული მაქვს გელას და თეონას სიმღერები და არ ვიცი, რა უნდა უთხრან ასეთ დროს გელას, თეონას ძმას და მათ ახლობლებს. ერთადერთი, რაც ვიცი, არის ის, რომ ხევსურეთმა, მთამ და საქართველომ ძალიან კარგი და საჭირო ადამიანები დაკარგა.

ღმერთო, დაუმკვიდრე მათ საუკუნო სასუფეველი და მიეცი ცოცხლებს ძალა და სულიერი სიმტკიცე…

July 11th, 2010

როგორ გადავურჩეთ სიცხისგან სიკვდილს

2 დღეა ქუჩაში ფეხით სიარულს მივეძალე და მივხვდი, როგორ შეიძლება მოკვდეს ადამიანი სიცხით. როგორც წესი, ყოველთვის, ზაფხულის ხვატის ნათელ და ყველაზე ცხელ ნაწილს კონდიციონერთან ვატარებ ხოლმე, ღამე კი მაინც უფრო გრილა, სახლშიც ეზოდან ხეების წყალობით შედარებით იფილტრება ცხელი ჰაერი. მაგრამ დღისით ქუჩაში ამბავიაააა, მართლა ძაღლი არ გაიგდება.

თუ მაინც გიწევთ ფეხით თუნდაც რამდენიმე ასეული მეტრის გავლა 33+ გრადუს სიცხეში, აუცილებლად უნდა დაიჭიროთ თადარიგი, თორემ სადმე თუ გონება დაგებინდათ სიცხისგან, საეჭვოა სხვა, ასევე სიცხით გონებადაბინდულებმა თქვენი შველა მოახერხონ.

რჩევა პირველი: სვით ბევრი წყალი

წყალს ვყიდულობ ყოველ ნაბიჯზე, მაღაზიიდან მაღაზიამდე არ მყოფნის ნახევარლიტრიანი ბოთლი:/  დიდი ბოთლით სიარული მოუხერხებელია და არაესთეტიური, მალეც ცხელდება და ნახევარზე მეტს ვეღარ დალევ, მაინც უნდა გადააგდო. პატარა ბოთლებში წყლის ფასი კი ისე უსინდისოდ აწიეს, 5 თეთრით ჩამორჩება ლიტრიან ბოთლში იგივე ლიკანს და ნაბეღლავს, ან ბორჯომის ჩვეულებრივ წყალს. ამიტომ, ორმაგად ჭკვიანური იქნება, თუ სახლიდან გასვლისას წინასწარ ნახევრადგაყინულ ბოთლს ჩააგდებთ ჩანთაში. არც მალე გაცხელდება და ფულსაც არ გადაყრით ტყუილა. აწი ასე უნდა მოვიქცე.

შენიშვნა: ნუ შეგაშინებთ ის, რომ ბევრი წყლის სმისგან მალე ფიზიოლოგიური მოთხოვნები შეგაწუხებთ. თქვენი სხეული ისე მალე ააორთქლებს ლიტრობით წყალს, ვერც გაიგებთ და თუ მაინცდამაინც, ნებისმიერ კაფეში შეიარეთ, დიდი ამბავი ;) Read the rest of this entry »

June 29th, 2010

Batumi – the City of Romance !

Before now, honestly, I had never expressed any desire to spend vacation in Batumi. Even more, I always tried to persuade my friends to go somewhere else in summer, far from the city life.

Last time, I was in Batumi, just for several days, it used to be a city under the state of emergency of Abashidze regime. After that I just passed by the city on the way to my favorite Sarphi resort (the border of Georgia-Turkey).

Only now, 3 days ago I visited Batumi for a day and the 1st time in my life, I enjoyed it’s atmosphere, truly felt it.

Though the streets were under construction (as everywhere in Georgia), though the Sheraton hotel looks too “cheap” and ugly from outside (sorry for that), though the shops and cafés were the same as in Tbilisi and I even met the same people from my university there… The Air is different, the Soul is different, the Sea and the Sun is there and of course the most romantic musical DANCING FOUNTAINS – my favorite!

Dancing Fountain – Batumi

Ballet - Reflection on Water Splashes

Ballet - 3D Reflection on Water Splashes

Asian Woman Dancing Projection on Water

It’s a pity , we did not have enough time to enjoy everything, especially the night live in Batumi, but it was still enough to make me decide to go to there again, maybe for a Black Sea Jazz Festival on July 18? :)))

Bloggers in Batumi Boulevard

We in Boulevard - by Mari from Sweet.Ge

To see and know more about Batumi and Achara (a.k.a. Adjara) you can also visit a blog of Mr. Vaja Diasamidze.

or visit an Official Page of Tourism Department of Adjara.

June 18th, 2010

Katieé.Ge on Rustavi2-TV & Netgazeti.Ge

ჩემი დაგვიანებული მადლობები კაკტუსას (a.k.a. ალექსანდრე ბაგრატიონ–დავითაშვილს) და ნანა კვაჭაძეს (i.e. ბათუმელ ჟურნალისტს ) ჩემი ბლოგის უანგარო პიარისათვის რუსთავი 2–სა და ნეტგაზეთზე (სტატია 1, სტატია 2) და რაც მთავარია ამდენი (გადაჭარბებულად) პოზიტიური შეფასებისთვის :))

იხ. ვიდეო

Plugin from the creators ofBrindes Personalizados :: More at PlulzWordpress Plugins