Je m'appelle Eka..

August 7th, 2015

ნინა ბენჯამინ სიმონე კლემენტაინი

წლების მანძილზე  ახალ მუსიკას, რომელიც მომეწონებოდა მეგობრები მირჩევნდნენ. დღეს Deezer-მა და იუთუბმა ყველაზე კარგად იციან, რა შეიძლება მომეწონოს.

ესეც ოცდამეერთე საუკუნე.

Benjamin_Clementine_in_Edmonton_2014

ბენჯამინ კლემენტაინი სწორედ დიზერმა (დიზერი – მუსიკის ონლაინ პორტალი და მობილური აპლიკაცია) შემირჩია. დარწმუნებულმა, რომ ეს ხმა ასაკიან, შავკანიან მამაკაცს ამოსდიოდა, ტელეფონიდან კომპიუტერზე გადმოვინაცვლე და გუგლს მივადექი.

ჩართეთ ფონად:

ეს ბიჭი ჯერ სულ 26 წლისაა. სტილი, გარეგნობა,  მუსიკის ტექსტი და განწყობა გაფიქრებინებს, რომ აფრიკიდან რთული გზა ეს ესაა გამოიარა. სინამდვილეში რთული გზა ევროპის შიგნითვე გაიარა – მაწანწალობიდან პოპულარობამდე. ლონდონში დაიბადა, ბებიასთან გაიზარდა, ძმის პიანინოზე ერთობოდა და ლექსიკონებიდან ძველ, არქაულ სიტყვებს სწავლობდა, რომ ლექსიკა გაემდიდრებინა.

19 წლის პარიზში აღმოჩნდა: რამდენიმე წელი ქუჩა-ქუჩა წანწალი, უკეთეს შემთხვევაში სიმღერა კლუბში და ბარშიც, ძილი ქუჩაში და დამტვრეულ გიტარაზე და იაფფასიან კლავიშებზე დაწერილი ხუთასამდე სიმღერა.

ჩემი ფავორიტი, რითაც ვიპოვე:

ოთხწლიანი წანწალის შემდეგ გაუმართლა, აგენტს გადაეყარა. ამას მოჰყვა ფესტივალები, პირველი მოულოდნელი აღიარება, შეთავაზება ალბომის ჩასაწერად.

მონტროსა და მონრეალის ფესტივალების შემდეგ, 2013-ში ჩრდილოეთის ზღვის ჯაზფესტივალზეც მიიწვიეს, მაგრამ არ, უფრო სწორად ვერ გამოცხადდა. მატარებლიდან კინწისკვრით ჩამოაგდეს უბილეთოდ მგზავრობის გამო. საკუთარი ბილეთის დასაფინანსებელი ფული არ ჰქონდა. კილომეტრები იარა ფეხით, შემდეგ შიშველი, დასისხლიანებული ფეხებით და 10 საათის დაგვიანებით გამოცხადდა კონცერტზე. აპატიეს. მართალია უკვე გვიანი იყო, მაგრამ შემდეგი წლის მიწვევა მაინც მიიღო.Benjamin-Clementine-Copier.jpg

2013-შივე გამოვიდა მისი პირველი ალბომი სამი სიმღერით, ცოტა ხანში Deezer-მა კიდევ სამი სიმღერა ჩაუწერა. კრიტიკა დადებითი იყო. მათ შორის, ბიორჯის, შარლ აზნავურისა და პოლ მაკარტნისგან.

ბენჯამინს ხშირად ადარებენ ნინა სიმონეს. მისი გამორჩეული ხმის და დრამატული სტილის გამო. თუ მოინდომებ, გარეგნულადაც მიამსგავსებ.

დიდპირა და ნაღვლიანი, ფეხშიშველი და შავპლაშიანი 26 წლის პოეტი, მომღერალი, პიანისტი და კომპოზიტორი მუსიკალური განათლების გარეშე – ბენჯამინ სენ-კლემენტაინი.

December 31st, 2013

2013 შეჯამება

26 მარტი, 2013

ფარელ ვილიამსმა რობინ თიკესთან ერთად გამოუშვა “Blurred Lines”

 

19 აპრილი, 2013

ფარელ ვილიამსმა დაჶტ პანკთან ერთად გამოუშვა “Get Lucky”

 

21 ნოემბერი, 2013

ფარელ ვილიამსმა გამოუშვა სინგლი “Happy”

 

Happy 2014 !

 

 

May 12th, 2012

უსათაურო

არც ისე პატარა ვარ და არც მაშინ ვიყავი პატარა, როცა ერთ რიგით დღეს ტელევიზორი ჩავრთე და რიგით ქართულ არხზე ჯეოსტარის რიგით გადაცემას ვუყურე.

http://www.youtube.com/watch?v=osLrEvS5YYE

ცოტა ხანს ვერ მივხვდი, მომეწონა თუ არა. პირველ მოსმენაზე არასტანდარტული რიტმის დაჭერა ცოტა გამიჭირდა. მომეჩვენა, რომ ხმაც არ იყო კარგად დაბალანსებული და გიტარა ცუდად ისმოდა. სასწრაფოდ გადავახვიე მაივიდეოზე და მეორეჯერ მოვუსმინე. მერე კიდევ გადავახვიე, ამჯერად იმისთვის, რომ სახელი და გვარი გამეგო. მერე ფეისბუქზე გავიქეცი და სანამ ჯეოსტარი დამთავრდებოდა და მომღერლები სახლში მივიდოდნენ, friend request გავაგზავნე (საერთოდ, ასე არ ვიქცევი ხოლმე:D). ოღონდ, იმედი არ მქონდა, რომ დამამატებდა სრულიად უცნობ ადამიანს.

ნუ, რა თქმა უნდა, ამასობაში იუთუბიც გადავატრიალე და ფეისბუქზეც დავაშეარე ნაპოვნი სიმღერები. ირონიანარევი რეპლიკებიც მალე მივიღე – რა გჭირს? ლაწირაკ ნიკო ბერიძეზე გააფანატე? (არადა, ჩემთვის აღმოჩენა ნიკო ბერიძე არ ყოფილა. ჯერ კიდევ ჯეოსტარამდე და “ქეთო და კოტემდე” ბევრად ადრე მყავდა შესწავლილი, როცა მისი ჯგუფის მეგრულ როკს გადავაწყდი და მართლა ძალიან მომეწონა. ჯეოსტარზეც გულწრფელად ვგულშემატკივრობდი და მეწყინა, რომ ფინალამდე ვერ მიაღწია).

და აი, ჯეოსტარის იმდღევანდელი სერია დასრულდა და შუაღამეზე ფეისბუქ-ნოტიფიკაციაც მომივიდა: Read the rest of this entry »

October 11th, 2011

ორი ციცერო

გაბატონებული მოსაზრების თანახმად, გერმანული ენა მაინცა და მაინც არ უხდება სიმღერას, ამიტომ გერმანელების უმეტესი ნაწილი მშობლიურ ენას ღალატობს და სიმღერებს ინგლისურად მღერის. იშვიათი გამონაკლისები კი ახერხებენ ენა და მუსიკა ისე შეუთანხმონ ერთმანეთს, რომ გერმანულის ყველაზე არმოყვარულმაც კი ვერაფერი თქვას.

ასეთი მომღერლებიდან სულ რამდენიმე მახსენდება. ერთ-ერთია როჯერ ციცერო. მაშინ, როცა მან ჩემს ქალაქში ჩამობრძანება და კონცერტის გამართვა ინება, 2007 წლის ევროვიზიაში მონაწილეობიდან არცთუ დიდი ხანი იყო გასული და ალბათ ამიტომ ბილეთი 52 ევრო ღირდა, რაც საკმაოდ მეძვირა და ვერ გავიმეტე. ამიტომ არ ვიცი ციცერო როგორ მღერის სცენაზე, იუთუბზე კი ეს არცთუ ურიგოდ გამოსდის.

ევროვიზიაში მონაწილეობისა და ძლივს მოპოვებული მე-19 ადგილის მიუხედავად, ჩემი აზრით, როჯერ ციცერო მთლად ხელწამოსაკრავი ევროვიზიელების კატეგორიაში არ გადის. თუნდაც იმიტომ, რომ ის არაჩვეულებრივი ჯაზ-პიანისტის, ოიგენ ციცეროს (Eugen Cicero) შვილი ყოფილა და ვფიქრობ, ეს იგრძნობა კიდეც მის მუსიკაში.

მამა ციცერო, (რუმინულად – ეუჟენ ჩიჩეუ) რუმინული წარმოშობის გერმანელი პიანისტია, უფრო სწორად – იყო. სამწუხაროდ, ინგლისურენოვან ინტერნეტში ბევრი ვერაფერი მოვიძიე, last.fm-იც არაფერს ამბობს მის შესახებ, აი იუთუბზე კი საკმაოდ ბევრი, შთამბეჭდავი ჩანაწერია.

დავუბრუნდეთ შვილ ციცეროს. ზემოთხსენებულ ევროვიზიამდე როჯერ ციცერო უკრავდა მამამისის ჯაზ-ბენდში, გერმანიის ახალგაზრდა ჯაზმენთა ორკესტრში, იყო მიწვეული მონტროს ჯაზ-ფესტივალზე შვეიცარიაში, შემდეგ საკუთარი – 11 კაციანი ბენდიც ჩამოაყალიბა. მისი სიმღერები ძირითადად გერმანულ ენაზე იქმნებოდა, უფრო მეტიც, მან ისეთი ცნობილი სიმღერის გერმანულენოვანი ჯაზ-ქავერიც იმღერა, როგორიცაა ფრენკ სინატრას “Fly me to the moon” (Schieß mich doch zum Mond). Read the rest of this entry »

Plugin from the creators ofBrindes Personalizados :: More at PlulzWordpress Plugins