528+ კმ ფეხით, ანუ სოლო ტური თბილისიდან უშგულამდე

ოდესმე მოგსვლიათ აზრად ნანატრი საზაფხულო შვებულების გამოყენება 560 კმ-ის ფეხით გასავლელად? თანაც მარტო, თანამგზავრის გარეშე? მე არა. საამისოდ არც სათანადო ფიზიკური მომზადება მყოფნის და არც ნებისყოფა. 560 კმ კი არა, წინა კვირას 2 სთ ვირბინე მიტოვებულ სოფელში Strike-Ball-ის თამაშისას და დღემდე მტკივა ფეხის კუნთები, ჩალურჯებებზე აღარაფერს ვამბობ.

ლევან არღვლიანს კი (a.k.a. Tobuldar) თბილისიდან უშგულამდე კარგად ნაცნობი გზის ფეხით გავლის იდეა უკვე 2 წელია აწუხებდა და 22 ივლისს განხორციელებასაც შეუდგა (იხ. სააგენტო პირველის ინფო). რამდენიმე კვირით ადრე შევთანხმდით, რომ ერთად გავაკეთებდით ბლოგს ამ მოგზაურობაზე, სიახლეებს კი გზიდან სმს-ების და ტვიტერის საშუალებით გამოგზავნიდა, მაგრამ, სამწუხაროდ მე ვერ შევძელი ზუსტად იმ პერიოდში დავხმარებოდი, ამიტომ ჩემს ბლოგს გამოვიყენებ (მისი ნებართვით) ამ სოლო მოგზაურობის შესახებ ინფორმაციის თქვენამდე მოსატანად:

ლევან არღვლიანი a.k.a. Tobuldar

“მოგესალმებით ძვირფასებო,
ხვალ დილით, 22 ივლისს გამთენიისას ვიწყებ ფეხით მოგზაურობას მარშრუტით: თბილისი – უშგული

მანძილი: 528 კმ. (თავისი გადახვევებით 560 კმ-ზე ცოტა მეტი)

ხანგრძლივობა: სავარაუდოდ 17 დღე ეკიპირების წონა: ჯერ-ჯერობით 12 კილომდეა, მაგრამ რაღაცები კიდევ მაქვს ჩასადები, ალბათ 3 კილო დაემატება.

კარავი 3 კაციანია, ჯერ უხმარი. 4.5 კგ იწონის. ამხელა არ მჭირდება, მაგრამ რაც არის არის.
ღამეს გავათენებ დასახლებულ პუნქტებთან ახლოს, მდინარეებიც რომ ჩამოუდით (ჰიგიენა, გასარეცხი და ა.შ)
დიდ ქალაქებსა და დაბებში ავტო ან რკინიგზის სადგურებზე დავიძინებ (რაც უფრო ნაკლებად დამჭირდება კარვის გაშლა მით უკეთესი)
საჭმელს გზაზე ვიყიდი.

ვინაიდან არც ბლოგი მაქვს და არც რომელიმე სოციალურ ქსელში ვარ დარეგისტრირებული, აქედან გამომდინარე ფორუმი ერთადერთი ნავსაყუდელია ჩემთვის ვებ სივრცეში, ხოლო აქ მობინადრე საზოგადოებასთან ძალიან შინაურული და თბილი ურთიერთობები მაქვს ჩამოყალიბებული წლების განმავლობაში.
ამ გარემოებამ გადამაწყვეტინა კონკრეტული თემის გახსნა, მინდოდა თქვენთვისაც ისევე მომეთხრო ჩემი მოგზაურობის ამბები, როგორც საკუთარ ოჯახის წევრებს ვუყვები.
ეს კი მცირედი ილუსტრაცია დღევანდელი ბოლო “დაშლა-აწყობის პრაგონისა”

ღვთის წყალობით ყველაფერმა თუ მშვიდობიანად ჩაიარა, მერე ალბათ უფრო კონკრეტულად მოგითხრობთ ჩემი შთაბეჭდილებების შესახებ.
აბა თქვენ იცით
წინ სვანეთისკენ !!!

პატივისცემით,
ლევან არღვლიანი (Tobuldar)
21.07.10

დღეს ლევანის მოგზაურობის მე-7 დღეა. გზიდან სიახლეებს პერიოდულად სმს-ების სახით აგზავნის რამდენიმე ფორუმელ მეგობართან და ჩემთან:

23 ივლისი, 2010: გორის გადასახვევამდე 12 კილომეტრი დამრჩა. დღეს ახალი წყლული გამისკდა, მალამო “კოლხურს ” ვისვამ. გორში ვიყიდი სპეციალურად ამისათვის რაღაცეებს. ღვთის წყალობით მხნედ ვარ !!!
ერთი თხოვნა მექნება ყველასთან ვინც ოდესმე მსგავს ან უფრო იოლ მარშუტს დაგეგმავთ, გთხოვთ რომ დამიკავშირდეთ, რადგან ბევრი რჩევა მექნება მოსაცემი , რომელიც, თუნდაც, ელემენტარულად აგაცილებთ იმ სირთულეებს, რომელიც მე გადამხდა თავს !

24 ივლისი, 2010: გუშინ რომელიღაცა სამარიტელმა ფორუმელმა ღამის 1 საარზე გამომიგზავნა მისნაირი კეთილი ადამიანი, რომელმაც სამხედრო ჰოსპიტალში წამიყვანა, სადაც გახსნილი წყლულები ბეტადინის ხსნარით დამიმუშავეს. ექიმ ირაკლის და ექთან ლარისას უღრმესი მადლობა. შემდეგ ჩემმა კეთილმა ადამიანმა აფთიაქში მიყიდა ბეტადინი და სახვევები, ფულიც არ გამომართვა… უფლის იგავარაკის პერსონაჟებად გვაქცია თითქოს განგებამ, მე ნაგვემ-დაწყლულებულ მგზავრად ხოლო ის (ისინი) კეთილ სამარიტელებად.
p.s. ექიმმა კატეგორიულად ამიკრძალა მინიმუმ 3-4 დღე ასეთ დისტანციებზე ფეხით სიარული. უფრო გაგიმწვავდება და შეიძლება ინფექცია შეგეჭრესო. დღეს 08:25 უკვე გზას ვადექი, გასავლელი მაქვს 46 კმ. ღვთის შეწევნით მინდა ხაშურამდე მიღწევა.. აი აქ კი ნამდვილად გავითვალისწინებ ექიმირ რჩევას და სანამ არ მოვშუშდები, არა მგონია გავიდე.

25 ივლისი, 2010: გადავავლე თემას თვალი,ყველას გკოცნით,თქვენი კეთილი სურვილების და ლოცვის ძალას მთელი გზის განმავლობაში ვგრძნობდი. გორი-ხაშურის გუშინდელი მონაკვეთი საშინლად გაიწელა. მარჯვენა მუხლი თითქმის ჩამეკეტა, ამას დამატებული ორივე ფეხზე წყლულები, მოკლედ მესამე დღე იყო სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით-ჯოჯოხეთური. წყლის ასაღებად გაჩერებაც კი მშხამავდა, იმიტომ, რომ სულ მცირედი შესვენების შემდეგ ფეხი საერთოდ მეკეტებოდა, ამიტომ ვცდილობდი არ შევჩერებულიყავი წყლულების გასანიავებლადაც კი. ახლა ხაშურში ვარ მეგობრის სახლში და ექიმების რჩევას ვითვალისწინებ, ანუ ვმკურნალობ, დიკლობერლიც უნდა გავიკეთო მყესებისთვის. ძალიან მინდა მოვშუშდე და მალევე გავაგრძელო გზა …

28 ივლისი, 2010: წყლულებს მიმუშავებდნენ. 3 დიკლობერლიც გავიკეთე მუხლისთვის. 90% მზად ვარ. ხვალ ვაგრძელებ სვლას. სულ სხვა სამყარო ყოფილა მოგზაურის ცხოვრება :)

წამლების მთელი გუდა დამაქვს, მათ შორის ყველაზე მეტად კოლხური გამომადგა, დიკლობერლის ნემსები კი ხაშურში ვიყიდე. ახლა იმერეთის რეგიონის საპატრულოს უფროსის მოადგილემ დამირეკა და აქაური საპატრულო გამოგზავნა ჩემს სანახავად. რიკოთს იქით ჩვენ მოგაქცევთ ყურადღებას თუ რამე დაგჭირდაო. ჯანდაცვის სამინისტროც აქტიურობს, მესტიის კულტურის სახლიდანაც დამირეკეს და ვარ ასე, სრულიად არაგამიზნული პიარის ეპიცენტრში :D ფორუმს რამდენი კითხულობს თურმე...

როგორც ვიცი, ლევანს კარვის გზაში დატოვება მოუხდა, სიმძიმის გამო :(. იმედია, კარვის გარეშე შეძლებს სამეგრელო-ზემოსვანეთის გრძელი და რთული გზის უხიფათოდ გავლას.

სიახლეებს ლევანის მოგზაურობიდან შეგიძლიათ თვალი ადევნოთ:

• Facebook-ზე: 560 კმ ფეხით, ანუ სოლო ტური თბილისიდან უშგულამდე
• ფორუმ.გე-ზე: თბილისი – უშგული 2010, სოლო მოგზაურობა ფეხით

გარდა ამისა, მისგან მიღებულ ცნობებს ამ პოსტის კომენტარებსა და ჩემი ბლოგის მარჯვენა პანელში, სპეციალურ “ბოქსშიც” განვათავსებ ხოლმე :)

დროებით :))