Je m'appelle Eka..

October 8th, 2012 by Katiée

ის უცნაური მომენტი, როცა..

..ძალიან დიდი ხანი რაღაცაზე ოცნებობ, ნატრობ, ან უბრალოდ ძალიან გინდა. ხშირად ფიქრობ, რა საოცარი შეგრძნება იქნება თუ ამას ოდესმე გააკეთებ, მიაღწევ, მოიპოვებ. წინასწარ ტკბები ამ შეგრძნებით და თან ნერვული დაბოლოებები გტკივა იმის შიშით, ვაითუ ეს საოცარი მომენტი არასდროს დადგეს. გადის დრო. ძალისხმევის, მცდელობის, შრომის, შემთხვევითობის ან სულაც, ბედის უკუღმართობის გამო, ერთ დღეს აღმოაჩენ, რომ ეს ბევრჯერ წარმოდგენილი მომენტი თურმე დადგა და.. ვერც კი გაიგე. ტკბობის რეალური შეგრძნება ახლოსაც არ არის იმასთან, რაც წარმოგედგინა. სულაც არ ხარ კმაყოფილი, ბედნიერი. უფრო უარესი – ფრუსტრაციის შეუქცევადი პროცესი გიპყრობს, ამიტომ მიღწეულს ჩვეულებრივ ამბად და საკუთარ დამსახურებად მიიჩნევ და იწყებ მოპოვებულის გაუფასურებას, რომ მიღწეულით ტკბობის ვერგანცდა რაიმეთი გაამართლო და დეპრესიაში არ ჩავარდე. უკეთეს შემთხვევაში, დაუყოვნებლიც იწყებ ახალი მიზნის/სამიზნის ძიებას, მერე ისევ ფიქრობ, რა საოცარი შეგრძნება იქნება, თუ ამას ოდესმე გააკეთებ, მიაღწევ, მოიპოვებ. ისევ წინასწარ ტკბები ამ შეგრძნებით და თან ნერვული დაბოლოებები გტკივა იმის შიშით, ვაითუ ეს საოცარი მომენტი არასდროს დადგეს..


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/katieege/domains/katiee.ge/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273