Since I left Georgia, in Oct. ’07, I have explained the traditions of Georgian “Sufra” (table) several times to my foreign friends…
Sometimes shortly, sometimes more in details.
But every time I was asked about famous Georgian “Tamada” and toasts during the “Sufra-session”, I explained that the 1st and the most important opening toast is for PEACE… and then I had to continue with a brief historical background of my country, how many countries invaded us during the centuries, how important the peace was for us, etc etc…
But, how could I imagine that Peace would become again such a desirable and important for my homeland it in the nearest future…
Peace is the frequently used word in many of other expressions as well: “დილა მშვიდობისა”, “საღამო მშვიდობისა”, “ღამე მშვიდობისა” – the same expressions in most of the languages include the word “good”: Good morning, good evening, good night, guten tag, bonsoir, bon nuit, etc… Maybe only we use the word peace in such expressions…
Will we ever have peace?
Why is not it possible to change a neighbour?
რა საშინელი გრძნობაა, როდესაც გეკითხებია, აპირებ დაბრუნებას საქართველოში? საშიში არაა? თქვენს ქვეყანაში ხომ ომია…
უცებ ერთ დღეში ყველას თვალში ლტოლვილი ხდები… მერე რა რომ შენ ამაყი ლტოლვილი ხარ, ქვეყნიდან, რომელიც პირველი იმაღლებს ხმას და თავს წირავს მსოფლიოს უდიდესი და ალბათ ერთერთი უბოროტესი სახელმწიფოს წინააღმდეგ… ესმით კი ამათ ეს? თუ სისულელედ თვლიან… ჰეჰ
მშვიდობის სადღეგრძელო იყოს!…
სულ ნემსებივით მჩხვლეტდა რო ვკითხულობდი …აი მშვიდობაზე გამახსენდა ,მისალმების ამბავშიზოგს რა აქვს , ზოგს რა, ძირითადში კარგი დღე- გუტენ ტაგ , რუსებს ზდრავსტვუი – ზდაროვიე, ჩვენ გამარჯობა, ანუ იგივე იგივე გამარჯვება , ეს რაღაც მგონი ძაან გამოხატავს ქართველების მთლიანად ისტორიასაც და დამოკიდებულებას მშვიდობისა და გამარჯვების მიმართ, ანუ ერი, რომელსაც საუკუნეების მანძილზე თავისი მყოფადობის, ერთიანობის და გადარჩენივის უხდებოდა ბრძოლა მისასალმებელ სიტყვად იყენებს გამარჯვებას …ეგეც უთხარი შენს foreign ფრენდებს ;)
კი, ეგეც ბევრჯერ ამიხსნია :))